Kiedy słyszymy hasło powiązane z „8 kobietami” i pojęciem geniuszu, nietrudno o skojarzenia z kultowym filmem François Ozona 8 kobiet (gdzie plejada wybitnych francuskich aktorek tworzy genialne, wielowymiarowe kreacje) lub z głośnym utworem duetu Taconafide, który na stałe wpisał się do kanonu polskiej popkultury. W szerszym kontekście pojęcie to można jednak potknąć jako inspirację do opowiedzenia o wybitnych umysłach – kobietach, których genialny wkład zmienił bieg historii, nauki i sztuki.
Słynne „8 kobiet” i geniusz kina
Francuski obraz 8 kobiet (2002) to arcydzieło reżyserii i aktuorskiego kunsztu. Ozon zgromadził na planie absolutny gwiazdozbiór: Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Fanny Ardant, Emmanuelle Béart, Danielle Darrieux, Virginie Ledoyen, Ludivine Sagnier oraz Firmine Richard. Każda z nich reprezentuje zupełnie inny typ kobiecości, skrywając mroczne sekrety i motywy w odciętej od świata posiadłości. Geniusz tego filmu polega na brawurowym połączeniu kryminalnej intrygi w stylu Agathy Christie z musicalem i psychologicznym portretem kobiet, które w obliczu kryzysu zrzucają maski.
Dziedzictwo inspiracji
Motyw ten rezonuje również w polskiej muzyce. Piosenka 8 kobiet duetu Taconafide (Taco Hemingway i Quebonafide) z płyty Soma 0,5 mg wprost nawiązuje do dzieła Ozona („Mógłbym tutaj osiem kobiet mieć jak Ozon”), stając się hymnem pokolenia dorastającego w erze nowoczesnych alter ego i miejskiej melancholii.
Niezależnie od tego, czy spojrzymy na geniusz przez pryzmat wybitnych aktorek tworzących niezapomniane kreacje, czy artystów przekładających filmowe inspiracje na język współczesnej muzyki, pojęcie to stale prowokuje do odkrywania wielowymiarowych talentów na nowo.
Ten utwór doskonale ilustruje, jak motyw francuskiego filmu i kobiecego geniuszu dramatycznego przeniósł się na grunt współczesnej polskiej muzyki rozrywkowej.
http://googleusercontent.com/youtube_content/1
Leave a Reply